Op een aantal plekken in de boswachterij groeien nog rododendrons.
Helaas voor de rododendrons doet de Braam en Amerikaanse Vogelkers het ook zeer goed. Als we de natuur z’n gang laten gaan zal de rododendron overwoekerd en verdrongen worden. 

Op 2 locaties in de Meene, vlak bij het wandelpad, hebben onze vrijwilligers een groepje rododendronstruiken vrij gemaakt. Nu maar hopen dat een wandelingetje volgend jaar met bloemenpracht gesierd wordt. 

Overigens wordt dit vrijmaken op zuiver mechanische wijze, dus zonder bestrijdingsmiddelen, gedaan. Naast de handzaagjes en snoeischaren wordt er, waar nodig, gebruik gemaakt van gemotoriseerde kettingzaag en bosmaaier. De aanhouder zal winnen.

2 Comments

  1. dag,
    Amerikaanse vogelkers verdwijnt niet duurzaam door snoeien/zagen. Komt steeds weer op. Beter is “ringen” van de boompjes.Bij de stam onder de laagste takken een ringetje van 2 cm rondom wegsnijden, zodat de sapstroom geblokkeerd wordt. Na een jaar ongeveer is de plant definitief dood.

    Bert Feringa
    1. Dag Bert,
      Dankjewel voor het delen van jouw ervaring. Lijkt mij zeker het proberen waard.

      Wij hebben overigens geen enkele illusie dat de prunus (of braam) daadwerkelijk uitgeroeid wordt. Al zullen de exemplaren die met wortel en al gerooid zijn niet terugkeren. Alles dat jaarlijks gekort, gesnoeid of geknot wordt zal, volgens onderzoek zelfs na 15 jaar, nog steeds vitaal zijn en terug blijven groeien.
      Reeds aanwezig zaad zou zelfs na 4 jaar nog kiemkrachtig zijn.

      In dit verband zijn de belangrijkste doelen voor ons (SBB / vrijwilligersgroep Ruurlo) om de paden toegankelijk te houden en, in dit specifieke geval, de rododendrons zichtbaar te houden.

      Behalve over de manier waarop, is er zelfs de nodige discussie over nut en noodzaak van bestrijding van de Amerikaanse vogelkers. Interessante informatie hierover is te vinden op de site: “Amerikaanse vogelkers van bospest tot bosboom“, door: Bart Nyssen (Bosgroep Zuid Nederland) ondersteund door Jan den Ouden (Wageningen Universiteit) en Kris Verheijen (Universiteit Gent).

      Vriendelijke groet, Wim Zoeteman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *